یکی از مباحث مهم در تحلیل پوششی داده ها تحلیل حساسیت و پایداری واحد تصمیم گیرنده تحت ارزیابی می باشد. این مقاله یک روشی رابرای به به دست آوردن ناحیه پایداری ورودی و خروجی واحد تصمیم گیرنده به خصوص ارایه می نماید. این روش بر اساس افزایش برخی یا همه ورودی ها و کاهش برخی یا همه خروجی انجام می گیرد و تغییرات کارایی را در این حالت های مختلف به دست می آوریم مشروط بر اینکه سایر داده ها ثابت باقی بماند.

This study was conducted in the Agogo Traditional Area of the Ashanti REGION of Ghana where there are numerous cases of conflicts between crop and animal farmers as a result of insufficient pasture for livestock, especially during the dry seasons. This has drawn the attention of various stakeholders in agriculture to the need for supplement feed through pasture establishment. The study used cross-sectional data from 150 farmers selected via a multi-stage sampling technique. Financial viability indicators such as Net Present Value (NPV), Benefit-Cost Ratio (BCR) and Internal Rate of Return (IRR), and perception index based on a five-point Likert scale were used. SWOT analysis was also conducted to assess the feasibility of the pasture business venture. The study found the pasture business as a viable concept with a BCR of 1.18, a positive NPV of GH₵3,160, an IRR of 40.1% and a payback period of 2.61 years. Farmers’ perception on the establishment of pasture for small ruminant production was positive. The SWOT analysis identified the prospects and potential challenges of the concept as follows: availability of land, support to government policy of establishing ‘fodder banks’ for sustainable land use, low technical know-how, and land tenure issues, among others. The study recommends the establishment of pasture as a venture since it is financially viable and has the potency to reduce farmer-herder conflicts to make all stakeholders better off. Farmers should also be empowered by concerned institutions through technical education on pasture establishment.

Identifying the constraining factors of production and yield gap is very important. Therefore; this research was performed to identify the production constraining factors of local rice cultivars. All management practices from nursery preparation to harvesting stages for 100 paddy fields of local rice cultivars were recorded through field studies, in Sari, from 2015-2016. In the CPA, the actual and calculated potential yield were 4495 and 5703 kg/ha, respectively and the gap was 1221 kg/ha. The yield gap caused by number of top-dressing variables was 324 kg/ha, equal to 27% of the total yield gap. The yield gap related to previous year of legumes cultivation was 218 kg ha-1, equal to 18% of the total yield variation. Among the 10 variables entered in the CPA model, the effects of top-dress fertilizer application and its application frequency and foliar application were remarkable, which could compensate a significant part of the yield gap (444 kg/ha, 37% of total) in the farmers’ fields by managing these variables. According to boundary line analysis (BLA) finding, actual yield mean on the basis of optimal limit related to 12 variables under study was 5369 kg/ha, with 881 kg/ha yield gap . Mean relative yield and relative yield gap for 12 variables (transplanting date, seedling age, number of seedlings per hill, planting density, nitrogen and phosphorous per hectare, nitrogen before transplanting, harvesting date, lodging problem, pest problem, diseases problem and weeds problem) were 83.64 and 16.35 kg/ha, respectively. Based on the finding, it can be stated that the model precision is appropriate and can be applied for both estimation of the quantity of yield gap and determining the portion of each restricting yield variables.

The aim of this study was to investigate the effect of using portulaca oleracea as a source of plant antioxidants for feeding fattening male lambs, on carcass traits, meat quality, and oxidative STABILITY. Twenty-one male lambs with an average weight of 24±1.5 kg and 150±15 days old were fed with one of the experimental rations included a diet without portulaca oleracea as control, a diet containing 7.5%, and a diet containing 15% portulaca oleracea, for 84 days. The muscle (Longissimus dorsi) samplewas used to determine pH, chemical composition, colorimetric properties, and oxidative STABILITY of meat. Meat lipid oxidation was determined after 1, 7, and 30 days of refrigerated storage using thiobarbituric acid (TBARS). The use of portulaca oleracea in diets improved meat color characteristics such as L, chroma, and Hue. The highest ash concentration and the lowest meat moisture were observed in the treatment of 15% portulaca oleracea (P<0.05). Meat pH was the lowest in the first hour after slaughter but did not differ at 24 h. Compared to the control, in both treatment groups feeding the lambs with portulaca significantly reduced the concentration of Malondialdehyde in the meat of the lambs and increased the meat oxidative STABILITY (P<0.05). The results of this experiment showed that feeding portulaca oleracea by improving properties such as color and increasing the meat oxidative STABILITY improves meat quality, which may have lead to an increase in its nutritional value in terms of human health.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

به منظور بررسی پاسخ ارقام و لاین های مختلف گندم نسبت به شرایط متفاوت محیطی و تعیین پایداری عملکرد دانه، آزمایشی با استفاده از ده رقم و لاین امیدبخش گندم نان مناطق سردسیر در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی استان آذربایجان شرقی از پاییز 1388 به مدت چهار سال زراعی به اجرا درآمد. نتایج حاصل از تجزیه مرکب نشان داد که بین محیط ها، ژنوتیپ ها و اثرمتقابل ژنوتیپ و محیط اختلاف معنی داری در سطح احتمال %1 وجود دارند. با توجه به معنی دار بودن اثر متقابل ژنوتیپ با محیط، تجزیه پایداری با استفاده از روش های مختلف از جمله روش های غیرپارامتری رتبه ای، واریانس محیطی رومر، ضریب تغییرات محیطی، اکووالانس ریک، واریانس شوکلا، ابرهارت راسل، ضریب تشخیص پنتوس، گزینش همزمان برای عملکرد و پایداری، ارزش پایداری امی و GGE biplot انجام شدند تا پایدارترین و پرمحصول ترین ارقام شناسایی شوند. در کل، نتایج حاصله از انجام روش های مختلف تجزیه پایداری نشان داد که ژنوتیپ های شماره 9 (رقم میهن)، شماره 7 (Gaspard/Attila) و 1 (Shi#4414/crow’’ s ’’//kvz/6/1-68-120/5/Gds/4/Anza..) به ترتیب با میانگین عملکرد 7.36، 7.12 و 7.12 تن در هکتار پایدارترین و پرمحصول ترین ارقام بوده و قابل توصیه به زارعین منطقه جهت کشت در مناطق سرد استان آذربایجان شرقی و یا استان های همجوار با شرایط آب و هوایی مشابه می باشند. روش گزینش همزمان در مقایسه با سایر روش های مختلف تجزیه پایداری، عمدتا ارقام پرمحصول را به عنوان رقم پایدار معرفی می نماید. بنابراین، از این لحاظ دارای اشکال می باشد. همچنین پارامترهای پایداری ضریب تغییرات محیطی و واریانس محیطی رومر در معرفی ارقام پرمحصول با مشکل مواجه است. زیرا، ژنوتیپ های با عملکرد بالا از طریق این شاخص ها از پایداری کمتری برخوردار هستند.

مطالعه پیش رو به بررسی طراحی و استفاده از توربین های بادی محور عمودی برای استخراج نیرو در منطقه چاه نیمه زابل می پردازد. در استان سیستان و بلوچستان به دلیل گستردگی و موانع اقلیمی، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر می تواند به رفاه مردم کمک زیادی کند. با استفاده از داده های هواشناسی این استان، میانگین سرعت باد در منطقه چاه نیمه 6.4 متر بر ثانیه برآورد شده است. ابتدا 4 ایرفویل با بالاترین ضریب بالابر به درگ برای طراحی توربین بادی انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفته است. با انتخاب بهترین ایرفویل از بین چهار ایرفویل مورد بررسی، یک توربین بادی با 3 اندازه تیغه و شعاع روتور مختلف طراحی کرد. توربین بادی که با طول پره 3 متر و شعاع روتور 1.5 متر طراحی شده است بهترین عملکرد را دارد. توربین بادی محور عمودی در 4 مدل با تعداد پره های 3، 5، 7 و 9 مورد بررسی قرار گرفته است. از بین توربین های بادی مورد بررسی، بهترین توربین بادی با 7 پره انتخاب شد. کاهش سرعت باد قبل از پره ها تحت تأثیر سالیدیته توربین بادی است. مطالعه اگزرژی توربین بادی برای بررسی اثرات محیطی مانند رطوبت و دما بر عملکرد توربین های بادی در منطقه آب و هوایی زابل مورد استفاده قرار گرفته است. راندمان اگزرژی توربین بادی 3 پره و 7 پره طراحی شده برابر با 45 و 75 درصد است که تأثیر دما و رطوبت نسبی را بر راندمان توربین بادی در یک منطقه آب و هوایی نشان می دهد.

پژوهش حاضر، شناسایی رابطه بازارهای جاده ای با پایداری اقتصادی- اجتماعی روستاهای منطقه سیستان بوده و روش تحقیق در این پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی، مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای- میدانی (پرسشنامه) است و برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آماری نرم افزار SPSS و جهت تهیه نقشه ها از نرم افزار GIS استفاده شده است جامعه آماری تحقیق را کلیه روستاهای نزدیک بازارهای جاده ای تشکیل می دهد که تعداد 3622 خانوار از 34 روستا را دربر می گیرد. برای آزمون فرضیات از آزمون من – ویتنی استفاده شد. یافته ها حاکی از آن است که بین میزان پایداری اقتصادی روستاهای نزدیک و دور از بازارهای جاده ای تفاوت معنادار و میزان پایداری اجتماعی عدم تفاوت معنادار وجود دارد، در واقع، نتایج بررسی دو گروه از روستاهای نزدیک و دور از بازارهای جاده ای که دارای شرایط محیطی یکسان بوده اند، نشانگر آن است که روستاهای نزدیک به بازارهای جاده ای با میانگین 2.91 و 2.94 دارای سطح پایداری بالاتری در ابعاد اقتصادی و اجتماعی بوده و به طور کلی 70 درصد روستاهای نمونه نزدیک جاده دارای پایداری مطلوبی هستند.